مقالات << ششم: از آثار یقظه، اغتنام وقت است >>

اغتنام وقت، یا اغتنام فرصت نیز از آثار یقظه و انتباه است. ارباب سلوک و علماى فن در گفته‏ها و نوشته‏هاى خود به این مسئله بعنوان یکى از آثار و یا ارکان یقظه، با عبارات گوناگون، اشاره نموده‏اند.

صاحب منازل السائرین که «یقظه» را در سه چیز و یا در سه رکن خلاصه کرده، همین مسأله را امر سوم. ذکر نموده است و آن را رکن سوم از ارکان سه گانه یقظه دانسته است. عبارت وى در این زمینه چنین است:

«و الثالث الانتباه لمعرفة الزیادة و النقصان فى الایام، و التنصل عن تضییعها، و النظر الى الضن بها، لیتدارک فائتها و یعمر باقیها». یعنى« امر سوم از ارکان یقظه، عبارت است از توجه داشتن و شناختن زیادت و نقصان ایام، و حالت تضییع ایام را کنار گذاشتن، و بر ایام و لحظات خویش بخل ورزیدن، تا آنچه از ایام سپرى گشته جبران شود، و آنچه باقى مانده معمور گردد».

هین و هین اى راهرو بیگاه شد / آفتاب عمر سوى چاه شد

این دو روزک را که زورت هست زود / پر افشانى بکن از راه جود

اینقدر تخمى که ماندستت بکار / تا در آخر بینى آنرا برگ و بار

تا نمرده است این چراغ با گهر / هین فتیله‏اش ساز و روغن اى پسر

هین مگو فردا که فرداها گذشت / تا بکلى نگذرد ایام کشت

(دفتر دوم مثنوى)

------------------

مقالات،ج2 ، ص67

/ 0 نظر / 9 بازدید