مقالات << حب دنیا، فرو رفتن در وادى ظلمت و وحشت «خود» است >&g

مصطفى (ص) گوید اگر گویم براست / شرح آن دشمن که در جان شماست  

زهره‏هاى پردلان بر هم درد  / نى رود ره نى غم کارى خورد

نى دلش راتاب ماند در نیاز / نى تنش را قوت صوم و نماز  

همچو موشى پیش گربه لا شود /  همچو میشى پیش گرگ از جا رود

 اندر او نى حیله ماندنى روش‏ / پس کنم ناگفته‏تان من پرورش 

(دفتر دوم مثنوى)

آنها که در مقام سلوک با مجاهدت پى‏گیر، خود را از حب دنیا پاک مى‏کنند، یعنى از خوشى و لذت نفسانى خود در این زندگى مى‏گذرند، و در حقیقت، از «خود» گذر مى‏کنند، در آن سو و در پشت پرده از وادى هولناک «خود» و از ظلمات و وحشتها و سرگردانى‏هاى آن گذر نموده و در همین زندگى دنیوى از آن نجات یافته، و در همینجا این وادى را پشت سر مى‏گذارند.

بعکس، آنها که در حب دنیا مستغرق مى‏شوند، یعنى در حب خوشى و لذت نفسانى خود، و در اصل، در «خود» فانى مى‏گردند، در وادى هولناک «خود» و در ظلمتها و وحشتها و سرگردانیهاى آن قرار مى‏گیرند که در این زندگى دنیوى توجه به آن ندارند و وقتى از این عالم منقطع شدند و به عالم برزخ قدم گذاشتند، خود را در همین وادى و در گرفتاریها و عذابهاى آن، یعنى همان ظلمتها و وحشتهاى آن مى‏یابند. در حقیقت، پرده‏اى کنار مى‏رود و خود را در آنچه بودند مى‏یابند.

دقایق و اسرار درباب «خود» و وادى هولناک آن بسیار زیاد است که اگر به شرح جزئیات بپردازیم و گفتیم را بگوییم، مثنوى هفتاد من کاغذ شود. علاوه بر این، بسیارى از حقایق و اسرار در این باب را هم نمى‏توان گفت، زیرا که در گفتار نیاید.

خلاصه سخن اینکه، حب دنیا، فرو رفتن در ظلمات «خود» است و این براى سالک نه تنها مانع راه است، بلکه، با سلوک الى الله ناسازگار بوده و مقابل سلوک و نفى آن است. زیرا سلوک، یعنى از «خود» رها شدن و به سوى حضرت مقصود شتافتن؛ و حب دنیا، یعنى در «خود» فرو رفتن و در «خود» غوطه‏ور گشتن. 

/ 0 نظر / 20 بازدید