"رساله محبت" استاد محمد شجاعی به چاپ چهارم رسید

کتاب "رساله محبت به انضمام نه کلام در باب معارف الهی" اثر آیت الله استاد محمد شجاعی از سوی انتشارات سروش به چاپ چهارم رسید.

 

به گزارش روابط عمومی انتشارات سروش این اثر با تبیین مضامینی در زمینه ایمان حقیقی، عقل، علم و ادراک به بررسی تحولات قلبی انسان، حالات آن، محبت و آثارش در فرهنگ اسلامی می پردازد. نویسنده ایمان حقیقی را مربوط به دل ها دانسته و با اهتمام به آموزه های قرآنی، وصف و شآن آن را از آیات به اثبات رسانده و آن را ویژگی اصلی مومنان معرفی کرده است. آنچه قرآن در این زمینه بیان می‌کند و اسراری که در این آیات نهفته است، چیزی نیست که بتوان در گفته‌ها و نوشته‌ها آورد، زیرا علاوه بر این که حقایق نوری و مقاصد عالیه قرآن کریم در این حوزه مانند زمینه‌های دیگر، از ما پوشیده است، آن مقدار هم که فهمیده می‌شود، ممکن نیست همه آن به گفته و نوشته بیاید، برای این که این قسمت به افرادی اختصاص دارد که از مکاشفات و مشاهدات صحیح برخوردارند، یعنی یافتنی است و گفتنی و شنیدنی محسوب نمی‌شود. قسمتی هم بسیار دقیق و عمیق است و برای اکثر اشخاص قابل فهم و هضم نیست و قسمتی نیز که می‌شود گفت و فهمید، احتیاج به شرح و بسط طولانی دارد.

 

 مولف در بخش اول کتاب در شش فصل: "ایمان حقیقی، وصف دل و شأن آن است"، "عبادت اصلی، وصف دل و شأن آن است"، "علم و ادراک، در اصل، وصف دل و شأن آن است"، "تحول دل و حالات و آثار و آداب"، "محبت" و "آثار محبت و آداب آن"، به تبیین جایگاه دل در ایمان پرداخته است و در بخش دوم با بیان نه کلام "معارف در مخاطره دو عامل"، "ضرورت تبیین صحیح معارف"، "تصویر ناصحیح معارف و تبعات آن"، "غیب روزه و ضیافت الهی"، "عبودیت"، "آیت خواب و آیت های موجود در آن"، "کتاب یا صحیفه عمل انسان"، "خواب دنیا و غفلت از عالم عهد" و "حذف­ها و تعبیرهای سوال برانگیز" به بیان معارف الهی  می پردازد.

 

چاپ چهارم این اثر در ۳۰۹ صفحه و در دو هزار نسخه و با قیمت ۱۰۰۰۰۰ ریال توسط انتشارات سروش وارد بازار نشر شده است.

 

علاقمندان جهت تهیه کتاب به صورت تک جلدی و کلی به فروشگاه مطهری سروش به نشانی خیابان مطهری، نرسیده به خیابان مفتح، جنب ساختمان سروش، تلفن ۸۸۳۴۵۰۶۴-۰۲۱ و یا ۸۸۳۱۰۶۱۰-۰۲۱ و یا به فروشگاه مرکزی سروش (ترنجستان سروش) به نشانی خیابان انقلاب، بعد از تقاطع ابوریحان، بین خیابان وصال و فلسطین، فروشگاه ترنجستان سروش، تلفن ۶۶۹۷۹۰۳۰-۰۲۱ تماس حاصل فرمایید.

روابط عمومی انتشارات سروش

منبع : http://www.soroushpress.ir/news/show/?id=2922



موضوعات مرتبط:
برچسب‌ها: رساله محبت
[ دوشنبه ۱۳ آذر ۱۳٩۱ ] [ ۱٠:٥۸ ‎ق.ظ ] [ آشنای غریب ]

پنج رساله << ذکر دائم >>

ذکر دائم از رئوس احکام عشق به خداست.

عاشقان واقعی خدای متعال که طلب دائم، مجاهدت دائم و طاعت دائم داشته اند، اهل ذکر دائم بوده اند.

مقصود از ذکر دائم این است که باطناً و به جان و دل همیشه و در همه ی احوال به یاد خدای متعال باشد و در آرزوی قرار گرفتن در موطن اوّلی و اصلی خود یعنی در موطن شهود و وصال، چه به زبان هم به ذکر مشغول و چه نباشد.

این لازمه ی عشق و طلب صادقانه و شأن مُحبّ طالب و دردمند است که در همه ی اوقات و دائماً به یاد معشوق و مطلوب خویش باشد، معشوق مطلوبی که همیشه حاضر است و عاشق طالب در محضر اوست، لکن گرفتار فراق و هجرانی که پیش آمده است، فراق و هجران مخصوص.

دورم به صورت از در دولت سرای تو / لیکن به جای و دل ز مُقیمان حضرتم

( حافظ )

---------------

پنج رساله ، ص 181،182



موضوعات مرتبط:
برچسب‌ها: پنج رساله , ذکر
[ دوشنبه ٦ آذر ۱۳٩۱ ] [ ۱٢:٢٧ ‎ب.ظ ] [ آشنای غریب ]

مقالات << توبه سالک، مسبوق به توبه‏اى از حق است >>

قبل از بیان توبه و مراتب آن، و قبل از توضیح چگونگى توبه سالک مبتدى، لازم است به این حقیقت قرآنى توجه داشته باشیم که توبه در مراتب مختلف، مسبوق به توبه از جانب خداى متعال مى‏باشد. در هر مرتبه‏اى از مراتب توبه، قبل از توبه عبد، توبه‏اى از حق نسبت به عبد هست که وى را مجذوب نموده و موجب توبه و بازگشت وى بسوى حق مى‏شود.

در بیان روشنتر، در مرحله اول و قبل از اینکه انسان توبه کند و روى بجانب خداى متعال بیاورد، مقام ربوبى به مقتضاى رأفت و رحمت خاصه‏اش نظرى به عبد مى‏اندازد و با عنایت بخصوص بازگشتى بر عبد مى‏کند و او را بسوى خود مى‏کشد که در نتیجه آن، عبد بطرف پروردگار خویش روى مى‏آورد و بسوى او بازگشت مى‏کند. سپس بعد از بازگشت عبد بطرف پروردگار، دوباره عنایت دیگرى از جانب او نسبت به عبد مى‏شود و رحمت غفران خود را شامل وى مى‏نماید که این همان قبول توبه عبد است.

در حقیقت باید گفت توبه و بازگشت عبد، بین دو بازگشت از جانب پروردگار مى‏افتد و بعبارتى، روى آوردن بنده بطرف خداى خویش، بین دو بار روى آوردن از جانب خدا بسوى او قرار مى‏گیرد. و اگر او نظرى بر بنده نیندازد و او را بحال خود بگذارد، هرگز توبه و بازگشتى از بنده نخواهد بود و هرگز روى بطرف پروردگار نخواهد آورد. و نیز، بعد از بازگشت عبد، اگر قبول ازجانب او نباشد و رحمت و مغفرت او متوجه عبد نگردد، باز جز خسران در انتظار عبد نخواهد بود ؛ له الحمد اولا و آخراً.

اصولا از همان اول که حضرت آدم علیه السلام، و بلحاظى، از همان اول که انسان در تنزل و هبوط افتاد و در مسیر سقوط قرار گرفت، عطف اول و نظر اول در اصل از جانب خداى متعال به ظهور رسید و او خود، قبل از توبه آدم یا انسان، نظرى بر آدم یا انسان انداخت که بر اثر همان نظر و به دنبال آن، آدم و بلحاظى انسان روى به خدا آورد و توبه و بازگشت نمود و سپس دوباره خداى متعال نظرى دیگر نمود و به رحمت خود این توبه را قبول کرد. از اول امر اینچنین بوده و بعد از آن نیز همیشه اینچنین است.



موضوعات مرتبط:
برچسب‌ها: مقالات , توبه
[ یکشنبه ٥ آذر ۱۳٩۱ ] [ ۱۱:۳٩ ‎ب.ظ ] [ آشنای غریب ]

مقالات << توبه یا بازگشت به حضرت مقصود >>

بخش دوم: توبه یا بازگشت به حضرت مقصود

بعد از یقظه، اولین قدم در سلوک الى الله توبه، یا بازگشت است. توبه را به یک نظر می ‏شود قدم اول در سلوک بحساب آورد، و مى‏شود قدم دوم حساب نمود. اگر یقظه را قدمى در سلوک محسوب نموده و قدم اول بدانیم، توبه قدم دوم خواهد بود. و اگر یقظه را بلحاظ اینکه قدم عملى نبوده و بیدار شدن و بخود آمدن است، قدم اول ندانیم، توبه قدم اول در سلوک الى الله حساب خواهد شد. در هر صورت، بعد از یقظه، قدم اول براى سالک در سفر الى الحق، توبه یا بازگشت است.

همین که یقظه حاصل شد و سالک مبتدى همانند کسى که در خواب باشد و سپس بیدار گردد، بخود آمد و بیدار گشت، نسبت به روشى که در پیش گرفته، آگاه شده و به ضلالت و انحراف خویش پى مى‏برد. او مى ‏بیند که تا بحال راه باطل را در پیش داشته و تا امروز در مسیر ضلالت بوده و همه سعى وکوشش او در جهت اوهام و خیالها افتاده و همه حزنها و شادیهاى او جز عبث نبوده و همه وقت خود و قواى جسمى و روحى خود را در طریق خیالها و باطلها ضایع کرده است.



موضوعات مرتبط:
برچسب‌ها: مقالات , توبه
ادامه مطلب
[ یکشنبه ٥ آذر ۱۳٩۱ ] [ ۱۱:۳۳ ‎ب.ظ ] [ آشنای غریب ]

مقالات << وقت براى بیداران، معنى دیگر و ارزش دیگرى دارد >>

بطورى که قبلا اشاره کردیم با حصول یقظه همه چیز معنى تازه، و یا تازه معنى پیدا مى‏ کند که از آن جمله است مسئله «فرصت دنیوى» و به تعبیرى، مسئله «وقت» محدودى که بعنوان عمر دنیوى در اختیار انسان گذاشته شده است.

این مسئله یک مسئله ریشه ‏دار و عمیق، و یک مسئله اسرارآمیز و حساب شده و داراى ابعاد بسیار و پر معنى در نظام تکوین است. کمتر کسى هست که به ریشه‏ها و اسرار و حساب آن، و به ابعاد تکوینى معنى دار آن پى برده باشد البته در حدى که براى یک انسان و در محدوده علم او امکان دارد، نه آنچنان که هست.

آنجا که خطیئه‏اى سر زد، و آنجا که بر اثر اغواى شیطان لغزشى پیش آمد و حضرت آدم علیه السلام و زوج او، و به یک نظر، انسان از عالم بالا بسوى دنیا تنزل داده شد، در همان حین تنزل و هبوط، آدم علیه السلام، و به لحاظى، انسان از عنایات و از عطف نظر خاص پروردگار برخوردار گشته و از او کلماتى تلقى نمود که بر اثر آن در پیشگاه حق اعتراف به لغزش کرده و به ظلم بر خود پى برده و توبه کرد، آنهم با کمال تضرع و مسکنت. و این خود عنایتى بود از حق.



موضوعات مرتبط:
برچسب‌ها: مقالات , یقظه
ادامه مطلب
[ یکشنبه ٥ آذر ۱۳٩۱ ] [ ۱۱:٢۸ ‎ب.ظ ] [ آشنای غریب ]